العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)

219

بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)

بگو من فقط پروردگار خود را مىخوانم و عبادت ميكنم و هيچ كس را شريك او نميسازم . دهر 9 إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً . ما فقط به منظور جلب رضا و خشنودى خدا بشما غذا ميدهيم و هيچ گونه توقع پاداش و سپاس از شما نداريم زيرا ما از خداى خود ميترسيم از آن روزى ميترسيم كه چهره‌ها گرفته و سخت درهم رفته است . ليل 17 . . . وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّى وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى و آن كس كه تقوى و پرهيزكاريش بيشتر باشد از آتش دوزخ بدور است آن كس كه براى پاك ساختن خود و اموال خود مالش را در راه خدا ميدهد و هيچ كس نعمت و ثوابى بعنوان پاداش نزد خدا ندارد مگر آنان كه براى تحصيل رضاى حق و خداوند بزرگ قدمى بردارند . بيّنه 5 - وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ . و هيچ گونه امر و دستورى ندارند بجز اينكه خدا را عبادت نمايند با كمال اخلاص در دين و ميل و پيوند به حق و دورى از باطل . تفسير إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ يعنى عبادت ما مختصرى به تو است و فقط از تو يارى و نصرت ميخواهيم و منظور اين است كه در تمام كارهاى خود استعانت ميجوئيم و يا در انجام عبادت مدد ميطلبيم و اينكه ضمير جمع و متكلم مع الغير آمده با اينكه عبادت‌كننده و نماز گذار خود تنها هم باشد از اين جهت است كه خود و ملائكه همراه او منظور است و يا تمام شركت‌كنندگان در صفوف جماعت و يا خودش و ديگر خدا پرستان همه با هم مقصودند كه عبادت خود را در عبادت ديگران داخل مىكند و حاجت خود را با حاجت آنان آميخته و مخلوط مينمايد باميد اينكه ببركت آنها عبادتش قبول و حاجتش روا شود . و از اين نظر نماز جماعت دستور داده شده و اينكه مفعول بر فعل مقدم شده با اينكه جاى مفعول بعد از فعل است به منظور تعظيم و اظهار عظمت خداى معبود و اهميت بيشتر به او دادن و به منظور بيان انحصار عبادت و پرستش خود براى خدا و گفته شده براى هضم نفس و نديدن خود بهنگام عبادت چون اگر ابتداء بمعبود نميكرد و اول از عبادت خود نام ميبرد ( نعبدك ميگفت ) به ذهن مىآيد كه خود و عمل خود را ميبيند و اهتمامى به آن ميدهد و لذا براى گم كردن خود اول متوجه معبود مىشود علاوه بر اين بعد از اياك نعبد فورا ميگويد و اياك نستعين از اين نظر كه همين توفيق عبادت هم به يارى و عنايت تو است و گفته شده و او و ايّاك حاليّه است يعنى عبادت و ما در حال اعانت و يارى تو است و در